Februaridays | De kunst als brug van lichaam naar geest

Vanuit de Jeugdsectie hebben we deze winter een road-trip naar Dornach georganiseerd. De groep avonturiers, die elkaar van te voren niet kende, veranderde in een hechte groep. Ondanks de verschillende verwachtingen (voor drie van ons was dit het eerste bezoek aan het Goetheanum terwijl en ander al acht keer de reis had gemaakt) hebben we allemaal op onze eigen manier inspiratie gevonden om weer krachtiger in de wereld te staan.  

Gezamenlijk hebben we de February Days bezocht, een jaarlijkse conferentie georganiseerd door de Internationale Jeugdsectie gevestigd in Dornach. Van over de hele wereld komen mensen samen om zich te verdiepen in een thema, dit jaar ‘Art & Spirit’.

De organisatie had een gevarieerd programma gecreëerd, waarbij zowel op theoretische wijze als meer op ervaringsgerichte wijze het thema werd onderzocht. De dagen werden geopend met een ervaringsles. Elke dag was dit een nieuw vakgebied: muziek, theater en euritmie. Dit werd gevolgd door een groepsdiscussie. In kleine groepjes werd er over verschillende vragen gesproken, zoals: “Wanneer wordt een creatie kunst?” “Waar komt inspiratie vandaan?” en “Is het maken van kunst een zoektocht naar spiritualiteit?”.

Tijdens een paneldiscussie over de rol van de uitvoerende kunsten werd er gesproken over inspiratie. Alvaro Ramon, Kefas Berlin, Rafael Tavares en Sepideh Saeidi spraken over het Griekse theater. In klassiek Griekenland werd het theater gezien als een brug; de goden gaven de acteurs de ingevingen tot creëren en door middel van het toneel werd er een brug gelegd naar het publiek. Door de uitvoerende kunst konden de goden het publiek aan het denken zetten. Kefas sprak over de kwaliteit van aanwezig zijn op het toneel. In het theater vindt een ontmoeting plaats tussen de geestelijke ingevingen van de kunstenaars en het publiek. Het publiek stelt zich open voor deze ontmoeting en daardoor is het publiek in staat om situaties vanuit verschillende perspectieven te aanschouwen. Raphael en Sepideh spraken over het belang van deze ontmoeting in onze huidige samenleving en hoe wij als toeschouwers en makers elkaar beter kunnen begrijpen door middel van de kunst. Ten slotte sprak Alvaro over belang van de humor in dit geheel; door de humor wordt de ontmoeting niet zwaar maar beweeglijk.

Naast de paneldiscussie en lezingen waren er volop workshops, rondleidingen en voorstellingen. De rondleidingen gingen over het Goetheanum en Rudolf Steiner als kunstenaar, architect en landschapsarchitect. Een groot deel van de Nederlandse groep nam deel aan een workshop over het ervaren van kleuren door middel van aquarelleren. Tijdens de workshops was er de tijd en ruimte voor verdieping.

In de avonden kwam iedereen samen om na aanleiding van de kunsten elkaar te ontmoeten. Muziek, verhalen en beweging gaven ons prachtige input voor gesprekken die tot diep in de avond duurde.

Op zaterdag hebben we de voorstelling The Spirit of Euritmy gezien. De voorstelling was in twee delen. In het eerste deel werd er een stuk van het sprookje De visser en zijn ziel door Oscar Wilde opgevoerd. Het sprookje gaat over een visser die verliefd wordt op een zeemeermin. Hij kan echter alleen met haar samen zijn zonder een ziel. Dus gaat hij op zoektocht om zichzelf te scheiden van zijn ziel.

Het tweede deel van de voorstelling was een stuk op de muziek van Arvo Pärt: Spiegel im Spiegel. Het was een prachtige ervaring met veel euritmisten op toneel. De muziek en de beweging creëerde een eindeloze, hemelse ervaring.

Na vier volle dagen was op zondag de afsluiting van de conferentie. Tijdens de lange terugreis hebben we geprobeerd alle mooie indrukken te verwerken, dit verslag is slechts een klein deel hiervan. Als je meer wilt weten, of als je geïnteresseerd bent om ook een keer mee te gaan op een reis zoals deze, stuur ons dan een email.

Foto’s door: Macarena Kralj Barreiro en Maria Breg

Deel de vreugde: